|
Įlalękurinn.
Eins og flestum bęjarbśum er kunnugt eru hér ekki fęrri
en 15 fastar nefndir sem allar eru sérstaklega skķrša til žeirrar
sky1du, - sumar jafnvel aš miklu leyti sjįlfar kosiš sig til žess aš
hafa framkvęmdastjórn į hinum żmsu opinberu störfum fyrir bęinn og yfir
höfuš aš vaka yfir žroska hans og sóma į öllum svišum.
Ein af žessum velęruveršugu nefndum er
heilbrigšisnefndin, en meš žvķ aš hśn sem slķk į aš gęta alls žess, er
varšar žrifnaš bęjarins og heilbrigši, beini ég hér meš sérstaklega til
hennar, og žvķ nęst allra bęjarbśa, žeirri fyrirspurn hvort žaš sé hęttu
eša vansalaust aš hreinsa ekki Įlalękinn, minnsta kosti į hverju vori į
mešan hann er lįtinn renna opinn ķ gegn um bęinn.
Žaš er ętķš óvišfelldiš aš sjį slķkt liggja ofanjaršar
- og žaš žó fjęr sé - sem
menn daglega sjį nś af ašalgötu bęjarins liggja ķ Įlalęknum; aš öšru
leyti vil ég helst komast hjį žvķ aš gefa nįkvęma lżsingu į žeirri
višurstyggš, sem nefndur lękur er fyrir bęinn, eins og hann lķtur śt,
enda öllum augljóst og vitanlegt.
Hvaš snertir hina heilbrigšislegu hęttu af žvķ aš hafa
lękinn óhreinsašan vil ég benda į žaš, aš ég hefi oršiš žess var, aš
börn eru oft aš sulla ķ lęknum (ef til vill drekka śr honum) og žar į
mešal aš veiša upp śr honum żmsan gamlan óžverra, sem vel getur veriš
žeim og öšrum skašlegur, auk žess mun žaš eiga sér staš, aš fólk fari
meš mat og matarķlįt ķ lękinn.
Annars viršist mér žaš, hvernig sem į er litiš mjög
óhyggilegt auk óžrifnašarins aš lįta lękinn renna sušur ķ gegn um bęinn
ķ staš žess aš gjöra honum farveg annaš hvort śt og nišur ķ
Hvanneyrarkrók, sem ef til vill vęri žaš besta, eša žį beint nišur frį
hlišinu į Hvanneyrargiršingunni nišur ķ tjörnina fyrir nešan Kamb og śr
henni meš röri ķ gegnum malarkambinn.
Haldi lękurinn žeim farvegi, sem hann hefir nś, hefur
žaš žęr afleišingar mešal annars aš óumflżjanlegt er aš kosta ęši miklu
fé til žess aš tryggja allan veginn meš fram honum, sérstaklega
Hvanneyrarbrautina, sem hann er nś į góšum vegi meš aš eyšileggja.
Ķ öšru lagi veršur ekki hjį žvķ komist aš hreinsa
farveginn į hverju įri og helst dżpka hann nokkuš.
Ķ žrišja lagi veršur lįgeyrin aš utan (mżrin) aldrei vel
žurrkuš upp į mešan lękurinn rennur sušur fyrir ofan hana.
Ķ žrišja lagi veršur žaš ekki fyrirbyggt -
sem getur veriš mikiš peningaspursmįl - aš lękurinn, žó straumlķtill sé
hér nešra, beri ęši mikiš fram og skemmi meš žvķ bestu bryggjustęšin.
Eru grynningarnar fram af honum ljósastur vottur um žaš.
Aš leiša lękinn ofan frį hlišinu kostar mjög lķtiš,
žegar žess er gętt aš skurš eša lokręsi gegn um hįvašann sunnan viš Kamb
ofan ķ įšurnefnda tjörn žarf aš gjöra hvort sem er til žess aš žurrka
upp mżrina.
Sé žaš ekki įkvešiš enn hvar Įlalękurinn į aš falla til
sjįvar ķ framtķšinni, er žegar kominn tķmi til aš gjöra śt um žaš, og
hefši žaš helst įtt aš gjörast įšur en byrjaš var į braut žeirri, sem nś
er veriš aš leggja mešfram lęknum.
Vildi ég svo mega męlast til žess viš heilbrigšis og
sóttvarnarnefndina aš žęr bęru rįš sķn saman og athugušu hvort ekki
mętti komast af meš mykjuhauginn sem bęjarprżši žį lękurinn vęri
hreinsašur, settur ķ lokašan farveg eša breytt um stefnu hans?
S v. B.
|