FRUM-herjar | KS stelpur

>>>>>>>>>>> FRUM-herjar

Auglýsingin í sjoppunni hjá Matta.

Við strákarnir vorum að spila flestar helgar þetta sumar þó svo að eftirtekjan væri ekki alltaf í samræmi við fyrirhöfnina.

Hljómsveitin hét Frum og hún starfaði frá 1971 og lítillega fram á árið 1974. Ég, Biggi Inga, Gummi Ingólfs, Viddi Bö, Guðni Sveins, Gummi Ragnars og Tóti Ben áttum að vísu svolítið mislanga dvöl í bandinu en einhverju sinni eftir æfingu stóðum við inni í Pósthússkotinu og horfðum á sveitunga vora sækja Moggann sinn í sjoppuna til Matta. “Af hverju setjum við ekki ballauglýsingar þarna?” Biggi trommari og auglýsingagúrú spurði bæði sjálfan sig og okkur en við sem minna vissum um auglýsingar og markaðssetningu áttum svo sem engin svör.

Við vorum bókaðir á Ketilásnum næstu helgi og nú var komin miðvikudagur og tímabært að láta vita af því hvað yrði í boði um helgina. Biggi rölti yfir Grundargötuna og við horfðum á eftir honum fara inn til Matta og sáum að þeir tóku tal saman.

Eftir svolitla stund kom hann til baka og sagði okkur að Matti vildi alveg hengja upp auglýsingu frá okkur um Ketilásballið. “Ég sagði bara hverra manna ég væri og þá var allt í lagi.” Ingi Bald hefur sennilega verið réttu megin í pólitíkinni að mati Matta því sonurinn var þá ekki kominn með aldur til að kjósa.

Við gerðumst síðan aðstoðarmenn Bigga þegar hann gerði auglýsinguna. “Þetta verður alls staðar bannað” sagði ég þegar útlínurnar myndarinnar tóku að skýrast á blaðinu. “Sjáum til” sagði hann og kláraði myndina og textann á ótrúlega stuttum tíma.

Síðan var beðið eftir að einhver leysti Matta af og þá var farið inn með auglýsinguna inn og hún hengd upp. Mótmæli afleysingamannsins voru kæfð í fæðingu. “Matti var búinn að lofa okkur þessu og sagði að þetta væri í góðu lagi.” Auglýsingin var gerð úr tvöföldum renningi af umbúðapappír og var meira en tveir metrar á hæð.

Það varð hreinlega dimmt inni í sjoppunni en af einhverjum fáránlegum ástæðum lét Matti þetta yfir sig ganga. Hann vissi svo sem að menn áttu að standa við loforð sín en fannst eflaust að hann hefði verið plataður svona pínulítið. Myndin á auglýsingunni var af baksíðunni af nýflengdum strák sem grenjaði mikið og var með allt niður um sig og tárin hreinlega streymdu út um alla auglýsingu.

Textinn var: “Ég vil fara á Ketilás.” Síðan var lítillega minnst á hvaða hljómsveit léki fyrir dansi, svo og dagsetningu, miðaverð og að sjálfsögðu var minnt á sætaferðirnar.

Það var svo Jóhannes lögga en ekki Matti sem bað okkur að taka auglýsinguna niður því hann taldi að hún gæti verið vitlausu megin við þá hárfínu línu sem skilur að velsæmi og siðferðisskort. Biggi varð við beiðni yfirvaldsins og tók auglýsinguna niður en hún hafði vakið talsverða athygli í bænum og það voru hvort sem er allir búnir að sjá hana svo nú gat sólin aftur farið að skína inn í sjoppuna hjá Matta.