|
Óspektir á Siglufirði. ------- Talsvert er
af því látið, að norskir sjómenn hafi haft í frammi ofbeldi við
lögregluna og ýmsar óspektir á Siglufirði síðastliðið sunnudagskvöld.
Til þess að taka af allar missagnir um þetta efni hefir Norðri fengið
leyf til að birta ágrip af skýrslu aðstoðarlögreglustjórans um
óspektirnar.
Sunnudaginn 20. ágúst s.l. var fjöldi Norðmanna af skipum þeim, er
liggja á Siglufjarðarhöfn, í landi. Höfðu ýmsir þeirra leigt stóra stofu
í húsi N.N. á Siglufirði til þess að dansa í um kvöldið.
Voru margir Norðmenn orðnir alldrukknir er á leið daginn og höfðu meðal
annars nokkrir strákar af seglskipinu “Sylvia” á sér Genever flöskur, er
þeir kváðust hafa haft með sér frá England. En er löggæzlumaður tilkynti
þeim, að þeim bæri að borga toll af flöskunum, þeim, er þeir flyttu í
land, svöruðu þeir skætingi og neituðu að borga tollinn.
Gat löggæzlurnaður eigi sint því frekar, og varð við svo búið að sitja,
þar eð strákarnir hlupu brott án þess hann næði nöfnum þeirra og þar eð
eigi var hægt að taka þá til þess að krefja nöfn þeirra. Drykkjulætin
uxu er á daginn leið og um kvöldið eftir að dansinn hafði varað nokkurn
tíma var komið talsvert af fólki umhverfis hús N.N. Löggæzlumaður
skipaði þeim er drukknir voru og búast mátti við ólátum af að hafa sig
út á skip sín, en þeir svöruðu skömmum og skætingi til og hlýddu eigi.
Fékk löggæzlumaður sér þá nokkra menn, og ætlaði að taka höndum þá er
ósvífnastir voru.
En þá réðist strax nokkuð af skríl þeim, er í kring var að, og vildi
taka af löggæzlumanni þann er tekinn var. Fóru menn löggæzlumanns með
einn inn í ganginn bakdyramegin á húsi N.N. og ætluðu að setja á hann
handjárn.
Hann gjörði eigi mótstöðu eftir að hann var kominn inn svo eigi þurfti
járnanna við. En aftur á móti réðist skríll sá, er úti var að
löggæzlumanni og mönnum hans með barsmíði og hótunum. Létu lögreglumenn
undan síga upp á tröppur húsins og vörðust þaðan um stund.
Flöskukassar margir voru við skúr húsins á hlið við tröppurnar. Tóku
þeir er að sóttu þá einn kassann og brutu hann svo að flöskurnar
dreifðust úr honum. Tóku einhverjir flöskur og slöngvuðu að
löggæzlumanni og mönnum hans á tröppunum. Hitti ein flaskan N.N. á ennið
og særði hann talsvert um leið og hún brotnaði í smámola. Dreifðust
brotin út yfir þá er í kring stóðu.
Sá löggæzlumaður þá eigi annað vænna en hopa undan inn i húsið með menn
sína og lét loka dyrunum og menn liggja á þeim. Byrjuðu þá þeir er úti
voru að kasta flöskum í glugga hússins, og brotnuðu fljótt flestar
rúður. Kom ein flaskan í stóran lampa er hékk í veitingastofunni næst
bakdyrunum og brotnaði glas og hjálmur lampans.
Stökk löggæzlumaður þegar að, og fékk slökt í lampanum, áður en næsta
flaska kom. Skipaði hann þegar að slökkva alla lampa vegna brunahættu
þeirrar, er stafað gat af þeim, og vegna þess, að þá var eigi hægt að
sigta á þá er inni voru. Var skipun hans þegar hlýtt og hætti skríllinn
eftir nokkurn tíma flöskukastinu. Reyndi nú löggæzlumaður að koma á ró
inni í salnum, en það varaði lengi, þangað til hann fékk menn til að
fara út í fylkingu.
Fékk hann þá loks safnað mönnum saman um sig til að fara út um dyr þær,
er liggja austur úr stóru dansstofunni. Gekk hann út fyrstur og hinir á
eftir í röð. Var þá eigi ráðist á þá er út kom og dreifðist
skrílhópurinn smámsaman... .
Fólk það er í kringum húsið var, hefir líklega verið á að gizka 200, en
eigi sótti nema nokkur hluti þeirra að húsinu. En þar er búast mátti
við, að alt færi í bál og brand, ef 1ögreglan gerði árás, og eigi var
lið nægilegt fyrir af hennar hendi, tók löggæzlumaður það ráð, að
verjast aðeins höggunum, en lét ekki menn sína ráðast á hina, eins og
hann líka skipaði, þegar hann loks fékk menn til að ráðast út úr húsinu,
að eigi skyldi ráðið á skríl þann, er úti vað að fyrra bragði, og að
eigi mætti nota nein vopn, hvorki hnífa né annað þó árás yrði gjörð.
Á húsinu varð mikil skemd, sem eigandi heimtar skaðabætur fyrir, ef næst
í sökudólgana. Flestar rúður voru úr því öðru megin og lampar brotnir og
gluggatjöld skemd og rifinn niður. N.N. heimtar 50 króna skaðabætur
fyrir rneiðsli og andlitsskemdir.
Rannsóku er byrjuð út af þessum óeyrðum og það er t.d. þegar sannað, að
um leið og Norðmennirnir náðu flöskunum og byrjuðu að kasta þeim í
lögreglumennina orguðu þeir “Nu draber vi dem” auk fleiru sviplíks, er
berlega sýnir huga og tilgang skrílsins
.
Nokkru áður en þetta kom fyrir höfðu sýslumenn Eyjafjarðar og
Þingeyjarsýslna og aðstoðarlögreglustjórinn á Siglufirði skýrt
stjórnarráðinu frá, að brýn nauðsyn væri á því að fá varðskipið hingað
eins og að undanförnu. Þeir álitu, að veiðar útlendinga í landhelgi væru
með freklegasta móti.
Þeir fengu allir sama svarið:
“Fálkinn er í Færeyjum, kemur eigi fyrst um sinn”.
Lögreglustjórarnir hér buðust til þess að fara út í veiðistöðvarnar til
þess að reyna í öllu falli að fæla landhelgisþjófana en vildu fá loforð
stjórnarráðsins um að gufuskipin, sem til boða stóðu, fengju kostnað
sinn endurgoldinn.
Því var strax svarað á þann veg, að til slíks væri ekki fé veitt á
fjárlögunum. Og þar sem hér er ekki völ á verulega hraðskreiðum
gufuskipum, og þá því síður notfærum vopnum, mátti altaf búast við, að
með þeim tækjum yrðu fáir eða engir af þjófunum teknir.- Svo féll það
niður, nema hvað sunnlenzkt veiðiskip hjálpaði aðstoðarlögreglustjóra á
Siglufirði til að handsama ofurlitla norska “grútarsleif”, sem var fast
upp í landsteinum að “snurpa”.
En þótt þessar landhelgisveiðar útlendinga séu óþolandi, þá er hitt þó
verra, ef menn hafa ekki lífs grið og eigna fyrir þessum útlenda skríl.
Um undanfarin 3 ár - síðan óspektirnar 1907 - hafa dátar af varðskipinu
verið notaðir til aðstoðar lögreglu í landi á Siglufirði, þegar þess
hefir verið þörf.-
Alloftast hefir skríllinn látið undan síga, ef hann vissi af Fálkanum
annaðhvort á Siglufirði eða hér, og aðeins tvívegis hefir það komið
fyrir, að þurft hefir að kalla vopnaðan flokk í land. Nú þegar
varðskipið er hvergi nærri, vaða þessi illmenni uppi, í því trausti að
alt sé vopna og verjulaust fyrir.
Landvarnarráðaneytið danska hefir kvatt “Fálkann” burt frá
landhelgisvörnum hér, og sent hann til Færeyja til að leggja þar sæsíma.
það er svar ráðaneytisins gegn ályktun alþingis um skifting sektanna
fyrir brot á landhelginni.
Síðasta alþingi ber þess vegna ábyrgðina á þessu. Það hefir svipt burtu
allri landhelgisvörn hér fyrir Norðurlandi, og svipt burtu vernd fyrir
lífi og eignum á Siglufirði, sem er um sumartíman mjög fjölment hérað
það hefir flæmt í burtu varðskipið og ekki sett neitt í staðinn
.
Geta má nærri, hvað afl 2 löggæzlumenn á Siglufirði, hreppstjóri og
aðstoðarlögreglustjóri, hafa gegn útlendum sjómannaskríl, sem skiftir
þúsundum.
Engum dettur í hug að mæla bót þessum aðgjörðum hins danska
landvarnarráðaneytis. Það er til stórrar minkunar fyrir hið vopnaða
ríkisvald, að láta einn hluta ríkisins standa varnarlausan gegn slíkum
yfirgangi, hvað svo ilt, sem segja má um skamsýni alþingis.
Og örþrifaráð er það, að vopna landslýðinn til nauðvarnar. - Það verður
þó til þess að grípa, en slíkt ástand er bæði óþolandi og hættulegt.
Skotvopn nokkur hafa þegar verið send til Siglufjarðar.
GG
|
