Landlega
er áning að nýrri veiðiferð
Siglufirði,
15. júlí.
ÞEGAR veður
og vindar ýfa sjó og Ægir konungur skiptir skapi --- leitar
síldarflotinn hafnar og öryggis. Margir tugir glæstra
síldveiðiskipa hafa undanfarin dægur legið við bryggjur
á Siglufirði og hundruð vaskra sjómanna leitað sér
dægurstyttingar, uns gefur á sjóinn á ný. Lítill bær stækkar
stórum af fólksfjölda í upphafi hverrar síldarvertíðar,
stækkar
enn og þrátt fyrir skapvonsku veðurguða, er lund fólksins
létt.
Þetta fólk, sem veiðir
og vinnur síld, veit sem er, að það hefur gert Ísland að
stærsta útflutningslandi í heiminum, að síldin var 60% af
heildarafla landsmanna á sl. ár, og það getur með góðri
samvisku unnt sér stundargamans örfáa óveðursdaga.
Landlegurnar eru líka með
allt öðrum heilbrigðari blæ nú en áður og Siglfirðingar geta
borið vitni, að sjómenn og síldarverkunarfólk skemmtir sér,
með örfáum undantekningum, á frjálslegan og heilbrigðan máta,
sem það getur verið stolt af.
Sá stærsti galli við
landlegur, frá sjónarmiði fréttaritarans að þá er erfitt um
myndatökur, og dagblöðin verða að sætta sig við verri
fréttamyndir, sem af eðlilegum ástæðum vera vott brælunnar, er
skipin rak til hafnar.
Stærsta myndin er tekin
ofan af lýsisgeymi Rauðkuverksmiðjunnar og sýnir syðsta hluta
söltunarstöðva og tugi síldveiðiskipa, táknræn mynd landlegu
á Siglufirði.
Önnur mynd sýnir annað
tákn landlegunnar,
lokaða ríkisverslun, auglýsing í glugga
áfengis verslunarinnar, viðbrögð löggæslunnar, sem heldur í
heiðri máltækið,
allur er varinn bestur.
Þriðja
myndin er óskyld ríkisversluninni, hún sýnir einkaframtak
æskunnar, við síldarsöltun, sem í þessu tilfelli endar með
því að ungmennið stingst á hausinn ofan í síldartunnu.
Síldarævintýrið hefur steypt mörgum á hausinn, en skakkaföll
eru nú einusinni kapituli í lífsreynslu mannsins en þetta
ungmenni komst fljótlega á réttan kjöl aftur og verður
vafalítið eftirleiðis.
Þegar þessar
línur eru ritaðar er landlegu lokið, veiði hafin, söltun í
fullum gangi. þannig er það jafnan, að sól bíður að baki
skýja og brýtur sér alltaf á ný leið til þeirra sem vilja
vinna að eigin velferð.
------
Stefán.
(Ljósm. Mbl.
SK)