Ríkisverksmiðjumálið enn.
Þormóður Eyjólfsson og hans samherjar breiða það út á meðal almennings hér í bæ, að hinn nýráðni framkvæmdastjóri, Gísli Halldórsson, eigi að læra af Jóni Gunnarssyni í tvo mánuði áður en hann taki við starfi og eigi að fá 2.000 krónur fyrir.
Vegna þess að mörgum mun þykja, að óathuguðu máli, undarlegt, að nýr framkvæmdastjóri skuli vera tekinn á laun tveimur mánuðum fyrr, en sá fráfarandi fer, þá þykir mér skylt að skýra þá ráðstöfun mína, og þeirra annarra sem að því standa.
Eins og flestum er kunnugt á ríkið verksmiðjur bæði á Raufarhöfn og Sólbakka, þessar verksmiðjur þurfa talsverðra umbóta fyrir næstkomandi rekstur og áleit ég mjög heppilegt að einmitt sá maður sem á að hafa umsjón með þessum verksmiðjum og framkvæmdir, að hann ferðaðist til þessara staða til þess að líta á hvar er umbótaþörf og eins til þess að kynna sér starfsháttu og viðhorf á þessum stöðum.
Eftir að sá tími er kominn, sem hann tekur við stöðunni, er komið það nálægt rekstri að hann hefir engan tíma til þess að ferðast, því aðalframkvæmdirnar hljóta að verða hér á aðalstöðvunum.
Þar að auki er það bráðnauðsynlegt að sá maður sem á að taka við, sé búinn að kynna sér verslunarbréfa- og skeytaviðskipti verksmiðjanna áður en hann tekur við starfi og tekur það talsverðan tíma.
Þegar Jón Gunnarsson kom í fyrra gerði hann þetta og hafði nægan tíma til þess, en það er að gætandi að þá byrjuðu verksmiðjurnar ekki fyrr en seinnipartinn í júní, en nú er hugmyndin að byrjað verði fyrst í maí að einhverju leyti.
Að hann eigi að læra af Jóni Gunnarssyni hvað verksmiðjurekstri viðvíkur er fjarstæða ein, og er eingöngu blekking sem Þormóður slær um sig með, en árangurslaust þó til þess að reyna að bjarga sér upp úr því kviksyndi sem hann er að kafna í.
Þá ber Þormóður einnig út um bæinn, að Alþýðublaðið hafi byrjað á skrifum um þessi mál, en það er ekki rétt, að öðru leyti en því, að kvöldið áður en dagblað Þormóðs og þeirra félaga komið með skammir og svívirðingar í okkar garð, flutti Alþýðublaðið þá fregn að Gísli Halldórsson vélaverkfræðingur, væri ráðinn framkvæmdastjóri verksmiðjanna fyrir næsta ár, og að Jóni Gunnarssyni væri sagt upp starfi.
Að nokkrar hnútur eða meiðingar í garð Jóns eða Þormóðs séu í fréttinni neita ég alfarið.
Vegna þeirra sem ef til vill ekki hafa séð umrædda Alþýðublaðsfrétt þykir mér rétt að birta hana hér orðrétt með fyrirsögn.
Gísli Halldórsson vélaverkfræðingur ráðinn framkvæmdarstjóri Síldarverksmiðja ríkisins.
Jóni Gunnarssyni hefir verið sagt upp starfi.
"Stjórn Síldarverksmiðja ríkisins ákvað á fundi í gærkveldi að segja Jóni Gunnarssyni, sem verið hefir framkvæmdastjóri verksmiðjanna á þessu ári, upp starfi.
Á sama fundi ákvað verksmiðjustjórnin að ráða Gísla Halldórsson vélverkfræðing sem framkvæmdastjóra síldarverksmiðjanna.
Stjórn Síldarverksmiðja ríkisins er öll stödd hér i bænum og heldur fundi hér, en í henni eru Jón Sigurðsson erindreki, Páll Þorbjarnarson alþingismaður, Sveinn Benediktsson, Þormóður Eyjólfsson og Jón Þórðarson.
Á fundum sínum hér mun stjórnin einnig taka fleiri þýðingarmiklar ákvarðanir.
Gísli Halldórsson vélaverkfræðingur er ungur maður og duglegur. Stutt er síðan hann útskrifaðist, en hann hefir þegar vakið mikla athygli á sér fyrir framúrskarandi dugnað og ýmsar verkfræðilegar nýungar, sem hann hefir komið fram með.
Hafa greinar hans hér i blaðinu um hveravirkjun til dæmis, vakið geysimikla athygli.
Gísli Halldórsson hefir, síðan hann kom heim að námi loknu, leyst mjög þýðingarmikil efnafræðistörf af höndum og aflað sér mikils trausts með þeim.
Má vænta hins besta af þessum unga, áhugasama og duglega verkfræðingi, sem nú hefir verið falið að veita forstöðu stærsta fyrirtækinu í landinu."
Það er Þormóður Eyjólfsson sem á heiðurinn eða sökina á því, að blaðadeilur spunnust út af máli þessu, þó að hann nú vilji sverja sig frá því, þegar hann sér, að hann hefir gert Jóni og sjálfum sér stórskaða með þessu asnalega frumhlaupi sínu.
|
